Bugün yazıma dünya üretiminin % 70'ini üreten kaysı ile ilgili birşeyler yazmak isetedim.

Yüzyıllarca dünya kayısı üretiminin %70'ini üreten Malatya, kaysısı gel görkü dünya piyasasında hak ettiği yeri bir türlü bulamamıştır.

Peki ne zamana kadar:
Takiii: Malatya Ticaret Borsası Başkanlığına Sayın Ramazan Özcan'nın gelmesine kadar.

Bunun içindirki yazımın başlığını.
Liyakat Liyakat Liyakat diye yazmıştım.

​

Malatya kaysısını üreten,üreticiler ürettiği ürünü bir türlü hak ettigi değerde satamıyorlardı.

Binbir meşagatla uğraş vererek ürettiği ürünü piyasaya sürdüklerinde adeta tekelleşmiş üç-beş alıcının eline düşmek zorunda kalıyorlardı.

Öyleki:
Üretim için yaptıkları giderleri karşılamak için değerinin çok çok altında fiyata satmak zorunda kalıyorlardı.

Çükü:
İlaç alıyor, gübre alıyor ve hasat toplamak için işci çalıştırıyorlar.Tüm bu giderleri kaysısını satıp borclarını sezon sonunda ödüyor yada ödeme sözü veriyorlardı.

Eğer üretici, üreteceği ürün için aldığı ilaç, gübre ve diğer giderlerinin bedelini zamanında ödeyemez ise , bir sonraki yıl temin etmekte sıkıntı çekeceklerini, sözünde durulmadıgı, güvenirliklerini kayıp edeceklerinden büyük sıkıntılar çekeceklerini iyi bilirler.

Buraya kadar azda olsa anlatmaya çalıştıgım. Bugüne kadar kaysı üreticisi çalışır çabalar evlatlarına bakar gibi baktığı ve çocuklarının evinin geçim kaynagı olan ürününü istediği fiyattan satamaz.

Çünkü:
Malatya'daki ne siyasiler ne diğer kanaat önderleri Fındıktaki, üzümdeki(Ege Bölgesi) gibi bir çözüm üretmek için çaba sarf etmezler.

Fındık olsun Ege üzümü olsun bunların bir birlikleri vardır.

Bunların ürünlerinin taban fiyatlarını her yıl ülkeyi yöneten iktidar açıklar.Böylece bu üreticiler üç-beş alıcının insafına bırakılmaz.

Buraya kadar anlatmaya çalıştıĞım kaysı üreticisinin sahipsizliĞinin kısa özetidir.

Peki şuan neler oldu neler derseniz.

TAKİİİ: 
Malatya Ticaret Borsası Başkanlıgına Sayın Ramazan Özcan'nın seçilmesi ile herşey birden değişti.

Hani demiştimya:  Liyakat Liyakat, Liyakat.
Bunun yanında birde hatta daha önemlisi Malatya sevdası eklenince olay bambaşka bir boyuta büründü.

Sayın Ramazan Özcan
Göreve gelir gelmez ilk olarak kaysı sorununu masaya yatırdı.

Yurdumuzun bazı bölgeletinde üretilen ürünlerin nasıl hak ettiği değerde satıldığını, bunun için neler yapılması gerektiğini ekibi ile inceleyip nasıl bir yol haritası izlemesi gerektiğini kendilerine şiar ederek çalışmaya başladı.

Malatya Ticaret Borsa başkanı olarak.
KÖYLÜ MİLLETİN EFENDİSİDİR.

Sözünü kendisine ve ekibine şiar ederek yola koyuldu.

Bu çalışmalarını hayata geçirmek için Ülkeyi yöneten iktidar ve iktidarın Malatya milletvekillerinin kapısını çalmaya başladı. Zira bu sorunları çözecek merci ülkeyi yöneten iktidar.

İktidar partisinin Malatya Milletvekillerinide yanına alarak Ankara'yı yol eyledi. Çalmadık kapı bırakmadı.

İktidar partisinin milletvekillerine:
Bu bir parti meselesi değil. Bu bir siyasi sorun değil. Bu sizleti parlementoya gönderen Malatya'nın Malatya'lının ortak sorunu diye çalıştı çalıştı.  Malatya varsa bizler varız.Malatya yoksa bizlerde yokuz diyerek el ele vererek kapısını çalmadığı bürokrat bırakmadığı gibi; ilgili bakana bu konuyu her fırsatta adeta sıcak bir yemek gibi önüne sundu.

Sayın Ramazan Özcan baskan.
Ne istediğini, sorunun neler olduğunu ve nasıl çözüleceğini iyi bildiği için.

Hemen iktidar partisinin Malatya milletvekilleri ile hiçbir polemiğe girmeden Malatya bizim ortak paydamızdır diyerek ve el ele vererek Malatya kaysı üreticisini memmun edecek şu anki noktaya getirdi.

Gelinen son nokta nedir?
Yıllardır Malatya'lıların dört gözle bekledigi TMO kaysı alımına başladı.

Kaysının numaralarına görede birim fiyatını açıklayarak artık kaysı üreticilerini üç-beş alıcının insafına bırakmaktan kurtarmış oldu.

TMO alım yapmaya başlayınca üreticilere fiyatta altarnatif oluştu.

Artık üretici Türkiye Mahsulleri Ofisi (TMO)'nun açıkladığı fiyatın altında ürününü satmak zorunda kalmayacak.

Tüm bunları yapan hayata geçiren, kaysının hak ettiği değeri bulması için büyük bir mücadele verip üreticinin yüzünü güldüren.  Sayın Ramazan Özcan 'a buradan bir Malaya'lı olarak teşekür ediyorum.

Kısacası:
Demekki bir kurumun başına geçecek insanda aranması gereken ana unsur.
LİYAKAT LİYAKAT LİYAKAT'mış.

Atalarımız boşa dememişler:

EKMEGİ EKMEKCİYE VER, BİR EKMEKTE ÜSTE VER.
Saygılarımla.